Whats on my mind right now..

I don't know how to start this post..

People might misinterpret it or worst they might take it against me..

Of course I wouldn't want that to happen..

I am already emotionally and mentally stressed..

Nobody even bothered to ask me.. except one..

And I thank you for that..

They say I don't owe anybody an explanation..

True..

The only person that I should talk to is you..

You know that..

I have nothing to say anymore..

I don't wanna blab anymore..

I'm outta here..

I'm just inside my bubble.. burst it if you need me..

Waiting

I am getting tired of waiting for good things to come.

I am only human..

I dont wanna believe that promises are really made to be broken..

I have waited.. yes..

But now,

Im growing impatient..

and hopeless..

I really don't know what to do now..

A love story..

,


Naglalaro ako nang basketball nang bigla kung narinig ang pangalan ko. May nag hi-hi daw saken. Dahil di ko naman iyon kilala, dedma lang ako ang nagpatuloy sa pag lalaro. Noong nag time out ang kabilang team, nag punta ako sa bench namen para uminom nang tubig. pawis na pawis ako, parang basang sisiw. Biglang lapet sken ang close friend ko at pinakilala ako sakanya. Shempre, dahil nahihiya ako sa itsura ko matipid na ngiti lang ang aking binigay. Doon kita unang nakita. Doon nag simula ang lahat.

Pagtapos nang laro, sumama na ako sa mga kaibigan ko. Noong nasa kotse na kame, biglang may nag text. Ikaw. Hindi ko naman inakala noon na intersado ka saken. Hangang sa araw araw na text at kwentuhan. Magaan naman ang loob ko sayo. Mabait ka, sweet at matalino.

Nag usap tayo na magbilyar malapit sa school mo. Kakakuha ko lang nang sweldo ko noon sa pag propromo girl ko kaya go ako! kasama ko ang isa kung katrabaho at binaybay namen mula ortigas hangang mendiola. Nakita kita. Kinilig naman ang puso ko. Hindi ko alam baket ganon.

So nag laro tayo, Asaran at yabangan. Talo ka. After nang billiards, nag dinner tayo sa Wendys. May tinatanong ka sa text pero hindi ko naman sineryoso yun. Akala ko nag bibiro lang sya. Patuloy paden ang mag kakamustahan namen sa text pero hindi na tulad date na maya't maya.

Ilang linggo nang nakalipas, nagkita kame nang barkada mo sa morayta, tambayan nang mga chatters na lesbyana. Sabi nang kaibgan mo baket di mo sinagot ang kaibgan ko? Ani ko naman, may ganon ba? hindi naman sya nag tatanong. Kinagabihan nag text ka bigla. Dise-otso nang Decemeber naging tayo.

Kaya lang, magkatpos nang ilang araw hiniwalayan mo ako! Sa kadahilanang player daw ako. May nakapag sabi sayo. Sumama loob ko. Jinudge mo ako agad nang hindi man lang nag tatanong saken. Desperas nang bagong taon, nag lasing ako. Sama sama nang loob sayo. Iniyak ko na lang. Tulog na ako bago pa mag alas dose. Kinabukasan ko lang nakita ang mga messages mo at miss calls mo. Nabuhayan ako nang loob. Gusto mo mag pakita. Gusto mo ako puntahan. Nang tayo muling mag kausap, naging okay tayo. Biglang nag laho ang saket at galet na nararamdaman ko para sayo.


Nakilala ko mga kaibigan mo. Naging close ko sila. Nahihiya nga ako tuwing lalabas tayo dahil lagi mong sagot. Nahihiya ako kase di ko kayang makipag sabayan sayo at sa mga kaibgan mo. Finacially unstable naman kase kame noon. Madaming problema sa pamilya ko. Pasalamat naden ako dahil natanggap mo ang sitwasyon ko. Ganon pa man, pag pera ang pinag uusapan, ilag ako. As much as possible ayuko nga magpalibre sayo. Ayukong ginagastusan mo ako. Nahihiya ako. Basta ganon. Kaya siguro akala mo napaka boring kung kasama. Lahat nang inaalok mo tinatangihan mo. OO lang ako nang oo sa lahat nang gusto mong gawin. Never akong nag desisiyon para sating dalawa.


Aaminin ko na mas matured ka saken sa lahat nang aspeto. Mas matalino ka saken. Ikaw ang dominante sa relasyon naten. Sinusunod ko lahat nang gusto mo. Takot na takot ako sayo. Siguro dahil mahal na mahal kita at ayaw kitang mawala kaya lahat nang gusto mo gagawin ko. Kaya lang hiniwalayan mo paden ako.

Sa mcdonalds, mga hapon. nag kita tayo, nagusap. tinanong ko kung mahal mo pa ako. Unang sagot mo "okay lang". tinanong kita uli, ang sagot mo " more on friendly love". Para akong nabagsakan nang mcdonalds noon. To make things worst, nagkatagos pa ako at bingyan mo pa ako nang pang taxi. Hangang sa pag hihiwalay naten sagot mo paren ako. Nakakahiya talaga. Pero for the record, halos mamatay ako sa saket nang iwan mo ako noon. Naisip ko, kahit na may mga nalaman akong masasaket na bagay nong tayo pa, ininda ko ang saket. Kahet pinagtataguan mo ako noon, ininda ko ang saket. Nag invest talaga ako nang pag mamahal, kaya lang nabigo paren ako. Ang sabi mo saken "dont love me too much", pero hindi ko naman napipigilan ang puso ko. Nainlove lang siguro talaga ako.


Lumipas ang isang buwan, dalawa.. tatlo. Nag try ako mag bf, hindi nag work out. Naalala ko ang mga text mo na pag papaalala. Wala akong pakialam noon kasi bitter ako.galit ako sayo pero mahal paren kita. nakakainis! may mga lumapit na saken pero hindi ko naman sineryoso. ikaw paren kase.

After 6 months, nagpakita ako sa barkada mong naging close saken. Tibay kung magpuntang Mendiola, kala ko kase okay na ako. Hindi pa pala. Masaket paden pala.


Nagkita uli kame nang kaibgan mo sa isang party. Nag improve naman na ang itsura ko sabi nya. Kwentuhan.Inuman.iyakan. Napaaway pa nga ako eh, leche kasing tomboy na yan. Eh lasing na lasing pa naman ako. Nahulog ako sa hagdan. Di sinasadyang natulak ako nang kaibgan mo sa sobrang tense. Remembrance ko ang isang malaking pasa sa kaliwang hita ko. Para akong sumali sa frat.

Umuwi kame sa dorm nyo. Bagsak na bagsak kame sa sobrang kalasingan. Natulog pa nga akong may shades sa ulo ko. lol. Pag gising ko, surprise! Muka mo agad ang nakita ko. Tahimik lang ako all throughout. Sa pag kain naten sa chowking hangang sa pag mamadali mong pumunta sa computer shop dahil may inaabangan kang "friend" mo. Sa pagtulog tabi tayo, pero nakatalikod ako sayo. Hindi gumgalaw. Ilag parin sayo.

Nagsimula ule tayong magtext. Sinasama mo ako sa mga gala nang kaibgan mo. Hindi naman tayo non. Pero dahil mahal na mahal paden kita, pumpayag naman ako. Isang araw, sa fave bar mo sa malate habang nag iinuman tayo tinanung mo ako kaharap ang kaibgan mo kung pwedeng maging tayo, sabi ko "not now". Hindi kase ako sigurado, takot naden akong masaktan mo. Nagiba ang mood mo at bgla umalis para sunduin ang "friend" mo. Ouch sabi ko. Sa isip isip ko wala na talagang pag asang maging tayo.

Kinagabihan, paguwi naten sa dorm nyo. nagusap naman tayo at naging okay na. Nag risk ule ako. Tinanong ko pa ang kaibgan mo noon.. "naging kami ba dahil mahal nya ako o dahil kelangan lang.. parang nanjan na eh". Sabi naman nang kaibgan mo, mahal mo ako kaya napanatag ako. Humingi den ako nang sign. "singsing", sinabi ko den sa kaibgan mo yun.

mas matagal sa 6 months are relasyon naten. Kung susumahin mo mga isat kalahating taon. Masaya naman ako.Sobrang saya. Ganon paden ang tema, nahihiya paden ako dahil laging ikaw ang taya. Kaya lahat nang gusto mo sinusunod ko.Lahat nang sinasabi mo ginagawa ko.

Di ko alam, siguro talagang hindi lang talaga tayo para sa isat isa. Di ko alam kung anong nangyare, palagay ko lang eh nainlove ka sakanya at na fall out of love ka saken. Ramdam ko naman noon na may iba, na confirm ko lang after couple of months. Mas bitter ako noon. Kung baga sa poker nag "all in" ako. Eh ang problema par king lang ako. Sya par alas, talo ako. Tuluyan na akong lumayo. Pagod na ako at sobrang saket na den kase. Yung sign ko.. wala.. hindi mo ko bnigyan nang singsing..

Isang taon bago ako nakarecover.Take note my iba na ako noon, pero ikaw paden ang mahal ko. After 1 year, naghilom na ang mga sugat nang nakaraan at masaya na ako sa buhay ko.Lumipas ang mga araw. Hindi na ako nakibalita although nag uusap at nagkikita paden kame nang kaibigan mo paminsan minsan.Lagpas na ata ang 2 years, nabalitaan ko..Nalaman kung wala na kayo. Ang nagkwento..kaibigan mong kaclose ko. Hindi naman na ako galet sayo noon. Hindi naden ako bitter. Tapos na lahat.

Nagkita tayo sa Antipolo, gumimik nga tayo. Malungkot ka noon dahil alam ko masaket paren sayo ang pag hihiwalay nyo. Tahimik lang ako, pinag mamasdan ka. Wala na talaga akong nararamdaman para sayo. Although aaminin kung, you will always occupy a space in my heart. Ang bungad mo saken "you wanna laugh at me go ahead, i deserve it". Sa loob loob ko tama ka, you deserved it. Pero binura ko ang thought na yun.Tama na ang bitterness.Nakamove on na ako.Pinatawad na kita eh. Hindi ko na kelangan mag maasim.

Bago ka umalis papuntang ibang bansa nagkita pa tayo, lasing na lasing ako. Pinilit kitang sumayaw ayaw mo. Napikon ka saken. At hinila mo ako sa labas at pinagsabihan. Same old you, heheh. Pasensya ka na lasing lang talaga ako. Pati pangungulit ko sayo sa phone dahil di ko alam kung nasan ako. Alam ko naiinis ka sa mga ganong eksena, pasensya ule.


Masaya ako dahil magkaibgan paren tayo hangang ngayon. Alam ko tuwid na ang tinatahak mong daan ngayon. Proud ako sayo dahil isa ka nang ganap na doktora. Gusto ko rin mag pasalamat dahil madami akong natutunan sayo. Salamat sa lahat nang tulong mo at sa kabaitan mo. Dahil sayo naging matatag ako.


Masasabi kung Ikaw ang greatest love ko.


^_^

I love you Sabado

Last Saturday after my shift, I told my gf that I wanted to go to Cubao Expo. All along she thought that I wanted to buy a pair of sandals. I explained to her that I just wanted to walk around and check out the stores selling vintage stuff.

It was potang ina! hot outside. Deadma na I told myself for I was very excited to go to Cubao. To make things worst, we were stuck in traffic. The heat was over powering the cab's a/c. I can feel that my gf was already irritated so I kept quiet all throughout the trip. After buckets of sweat and a dozen of frowns we were finally there. My gf's mood was changing na, hindi na sya nakasimangot! Yippee! I was all smiles! I felt like I was Dora.. "Ready to Explore".

So, we walked hand in hand as we entered Cubao Xpo. Some of the shops were close or are no longer operational( I was not sure). I started going inside the thrift shops. Cool! I told myself. Ang daming gamet! Cameras, telephones, pictures,bags,glasses,books, magazines..even bottles! Huwaaaw!Astig... Ang daming mga bagay na familiar sa paningin ko....It brought back childhood memories..

I wanted to eat at Bellini's, however, upon checking the resto I assumed that It was fine dinning because of its set up. Cant afford, maybe next time.

So, after a couple of hours my gf and I decided to go to alimall. Man, the place really changed. It was.. better! I was able to buy a dress for 399 pesos. My gf commented that she doesn't like the style, but i didn't listen to her. Im the one who's gonna wear it anyways! We also went to SM and I bought a pair of lavender sandals for only 399 pesos(Take note Figlia pa sya). But it took me like an hour or so to find that pair!

My gf who was very patient the whole time told me that her feet already hurts (poor gah). After I paid for my merchandise, we headed back to alimall to eat. We settled in Savory and ordered 1/2 chicken, 2 cups of rice, pancit and squid(package B). The food was satisfying and It only cost 385 pesos, not bad eh!

We smoked a couple of cigarettes before we decided to go home. I was too tired to even speak. Traffic, too bad nakakabadtrip. We got home almost 9 pm. Exhausted as ever but happy. It was a great experience and I am planning to go back to Cubao. I am hoping more shops will be open when I go back there(cross fingers).

I was able to take some pics but since I am blogging here in the office, I have no way of transferring the pics from my cp to the pc. Sa FB na lang..

Puerto Gallera!

how i wish id still be lying in the sand.. enjoying the heat of the sun.. watching girls in there bikinis.. checking out cute gay guys flirting with each other..no stress... no work... just relaxing..

One of my dreams actually came true. 2 weeks ago, I was finally able to go to Puerto Gallera.Its a bit over populated but the place looks great. The water's still clear.. The sand may not be as fine as Bohol, what the heck! its better than Nasugbu... What surprised me is when I took a dip, the water's effing cold... Funny, cause the temperature that day was above 25 I think..

Too bad I wasn't able to go snorkeling or fish feeding.. I also wasn't able to explore the famous "Jurassic".. The area where people meet and greet fuck. But I had my hair done (braids) and I also got to taste the classic "Mindoro Sling".. My gf told me that we should go to "Mikkos" because she knows the fire dancers and gay entertainers there and Its just the best place to be when you're in PG. Well, at first we were all irritated because it took almost an hour before our dinner was served ( It was not Mikko's fault cause we ordered from another bar). When the liquor was served, all of us loosened up. We were enjoying each other's company. Picture here..picture there..watching the gay performers do there thing..

The following day, we just stayed in the beach the whole morning. I purchased a pair of poi! ive been practicing eversince. I wanna learn how to fire dance! I told my friends.. "I think I have a calling"..LOL

I wish I can extend my vacation.. stay in PG for a couple of days more. Unfortunately, due to the tight budget and schedule... We only stayed there for 24 hours.. But I really had a great time though I didnt get a tan line >:(...


I am going back to PG.. I wanna go back there..Soon!:D

When Bored..

Sari saring salitang binuo para makagawa nang kwento..2

Part 1 :Click here


Simula nang nangyare kay Belinda at Simonne, hindi na sila kelan man nag hiwalay. Halos araw araw na silang mag kasama. Sinusundo ni Belinda si Simonne sa kanyang trabaho at sabay silang nag didinner. Minsan magugulat na lang si Simonne dahil nag papadala nang lunch o isang dosenang rosas si Belinda sakanyang opisina. Hindi maipaliwanag ni Simonne ang kanyang nararamdaman. Tila sasabog ang kanyang puso sa galak tuwing silay mag kasama ni Belinda. Ang tamis nang kanyang labi. Ang mga ngiti nyang nakakatunaw. Mga matang nang aakit. Wala naman silang pinag usapang set up. Hindi den sila nag sasabihan nang i love you. Pero hindi naman importante kay Simonne yun. Sa isip isip nya, hayaan na lang nyang i-explore muna ang mundo ni Belinda. Basta masaya sila, sapat na yon sakanya.

Earth to Simonne? Hello! Sigaw ni Mimi kay Simonne habang pinapalo sya nang pamaypay sa braso.

What the? Ano bang problema mo? Bat mo ba ako pinapalo Mimi, singhal naman ni Simonne.

Aba Simonne, kanina pa ako nag uusap dito e hindi ka man lang na rereact, wika ni Mimi. Alam mo hindi na kita maintindihan e, lage kang tulala. nakaabang sa cellphone mo. ngumingiti mag isa. lagi ka na lang wala dito sa apartment bakla! napak mysterious nang lover boy mo! inlove na inlove ka sa taong nag papadala sayo nang kung ano ano sa office. kilala mo ba yon?
OO naman kilala ko, matipid na sago ni Simonne.

E baket ayaw mo pakilala saken? Kala ko ba bffs tayo? tanong ni Mimi.

Saka na, complekado kase. Basta papakilala ko sayo, promise ni Simonne kay Mimi.

Anyways, sabi ni Mimi..as I was saying uuwi muna ako sa Bicol this Monday. Nag file na ako nang leave. Kelangan ko kase asikasuhin yung business namen doon. Alam mo naman, ang isang hacienderang tulad ko e kelangan matuto kung pano patatakbuhin ang mga hecta-hectarya nameng lupain.

Tigilan mo nga ako, sagot ni Simonne kay Mimi sabay bato nang throw pillow. Hecta-hectaryang lupain? Eh, baboyan lang ang meron kayo ha? dugtong neto.

Alam mo friend minsan try mo sumakay saken, sabi ni Mimi Sabay simangot. Ah basta wala ako dito next week. Mga 3 or 4 days lang naman. Kasama ko si Joel. Nakangising wika nito.

si Joel g4 na call center boy? Baket kayo na? tanong ni Simonne.

OO sagot ni Mimi. Nung isang araw lang. Kala mo ikaw lang ang may love life huh. Papakilala ko sya kay Mama at Papa.

Kasalan na ba ang susunod? Pabirong tanong ni Simonne.

Bago nakasagot si Mimi biglang tumonog ang cellphone ni Simonne.

Busy? Kawawa naman ako. ako lang magisa sa condo, tapos umorder ako nang pizza. Wala naman ako kasalo. Baka may ka kilala ka na pwede akong samahan ngayon? :)

Nagreply naman si Simonne..

Hmm.. anong flavor?

Pepperoni and mushroom with extra cheese.. reply naman sakanya..

I'll be there in less than an hour...sagot ni Simonne.

O ano nang sgot mo?at nag iisip ka pa jan kunware! kasalan na ba? Tanong ni Simonne.

Sana.. kilig na kilig na sagot ni Mimi.

Ingat ka lang Mimi baka masaktan ka nanaman,seryosong sagot ni Simonne.

Wag kang bad vibes Rosales. Wag ganon.. sagot ni Mimi.

Bahala ka nga, basta binalaan kita.. Alis muna pala ako, paalam ni Simonne kay Mimi. Lock mo na lang yung pinto baka bukas na ako umuwi.

Landi mo! sabi ni Mimi kay Simonne .

Mana sayo sagot ni Simonne sabay pasok sa kanyang silid para ayusin ang gamit na kanyang dadalhin.

Hey! bati ni Simonne kay Belinda nang bukasan nya ang pinto nang condo nya.

Lumapit si Belinda at hinalikan nya si Simonne sa kanyang labi. Kinilig bigla si Simonne.

Come in, come in. pag papatuloy ni Belinda. Akala ko di ka na pupunta. Tagal mo eh! wika ni Belinda saba'y talikod,kunware'y nag tatampo.

Eto naman, sagot ni Simonne sabay yakap sa bewang ni Belinda. Ang hirap po sumakay nang cab.

Humarap si Belinda at hinalikan nya uli si Simonne.Nag bigay nang kakaibang sensasyon ito kay Simonne. Ang mga halik na mararahan ay unti unting dumidiin. Nang silay maghiwalay, nakapikit paden si Simonne. Pinag masdan ni Belinda si Simonne. Nang naramdam nyang didilat na ang mga mata ni Simonne ay dali daling dumukot si Belinda sakanyang bulsa.

Nang dumilat si Simonne, nanlake ang kanyang mata sa nakaharap sakanya. Isang singsing na nababalutan nang maliliit na bato.

Im inlove with you, pabulong na wika ni Belinda kay Simonne habang dahan dahan nyang sinusuot ang singsing sa kamay ni Belinda.

Hindi makapag salita si Simonne. Bigla na lang tumulo ang kanyang luha. Halong tuwa at takot ang kanyang naramdaman.

Wag ka umiyak please, baka isipin mo pinag mamadali kita or something. Take all the time that you want para makapag isip, gusto ko lang malaman mo na mahal kita.. pag eexplika ni Belinda.

Tara kain na tayo.. yaya ni Belinda kay Simonne pagkatapus nyang punasan ang mga luhang pumpatak sa kanyang mata. Nagsimulang mag lakad si Belinda patungo sa kanyang kitchen upang ayusin ang kanilang dinner nang narinig nyang nag salita si Simonne.

Mahal din kita..

Lumingon si Belinda, Anong sabi mo ulit? tanong nya..

Mahal den kita Belinda.. sagot ni Simonne..

lumapit si Belinda kay Simonne at hinagkan nya to nang mahigpit..

Promise..I'll take care of you.. i love you Simonne..

I love you too Belinda..

Back then..

I love the smell of old stuff. Old books, furniture, albums...Vintage baby! The scent reminds me of the past. It brings me back to the days when I was still young. When life was simple and less complicated. When computers and cellphones were not yet invented and we would spend most of the afternoon playing street games or watching John and Marcia/Batibot/He-Man and Sheera..


We used to live somewhere in Cubao Quezon city. The house was owned by grandparents. It was a big house. 4 rooms, 2 bathrooms, Kitchen, a big sala and an office for my lolo. On the second floor, there is a small veranda. Outside the house stood a big tree (I am not sure what kind of tree it is). The garage was big enough for a car to fit and there was a mini garden. My lolo also owns the house beside us which was occupied by my aunt and her family. At the back, there were rooms for rent.


I was very much contented with my life back then. Though mom was not around most of the time, my lolo and my tita was always there to look after me. When I started studying, my Lolo gives me 5 pesos (baon) but he tells me to save 2 pesos everyday so that on Christmas, I can buy myself a new toy or shirt. 3 pesos was actually enough to satisfy my stomach. Sometimes, I don't even spend my baon. I wait till Friday and then go to the grocery store near our school to buy a pad of stationary.Yes, I was crazy about stationery's before.


I have lots of friends in the neighborhood too. I remembered one sunny morning when my friends and I decided to look for stray cats at the nearby tambakan. I caught one but the cat scratched me in the eye. I went home running and crying. The following day, my friends kept teasing me I looked like a pirate. My mom covered my eye with a bandage. To avoid infection that's what the doctor told her, cant argue with that.


I also remembered when I was still 5 years old, my cousin died. We were jam packed inside the pick up truck of my uncle when a bus hit us. Everything was fast phased. All I can remember is, me and my two cousins were rushed to the hospital. I was still half awake when I saw my cousin beside me, unconscious. The following morning, I saw my lolo's face smiling and telling me that everything is okay. I wasn't aware that my cousin was in a critical condition already. She died at the age of 12 or 13 I think.


Moving forward.. I'm now 27 years old. I've been independent for 5 years. I work in a call center as a quality analyst. I generate reports on a daily basis and listen to voice files and grade the calls of the reps. Life has been a roller coaster but with god's guidance I am still surviving.


I still talk to my kababata through facebook or send text messages.I still love cats but I don't own one. I still like stationery's and I still play street games. The house in Cubao is no longer ours though, it was sold years ago. I still remember my cousin's face when we were inside the cab. My childhood memories (good and bad) still lingers in my head every now and then.



The smell of old stuff..Makes me happy and sad at the same time. Happy because it brings back memories.. Sad because I sometimes wish I never grew up. I miss being young and free.